ISSN: 1300-7777 E-ISSN: 1308-5263
The Impact of Variant Philadelphia Chromosome Translocations on the Clinical Course of Chronic Myeloid Leukemia [Turk J Hematol]
Turk J Hematol. 2016; 33(1): 60-65 | DOI: 10.4274/tjh.2015.0237  

The Impact of Variant Philadelphia Chromosome Translocations on the Clinical Course of Chronic Myeloid Leukemia

Damla Eyüpoğlu1, Süreyya Bozkurt2, İbrahim Haznedaroğlu3, Yahya Büyükaşık3, Deniz Güven1
1Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine, Ankara, Turkey
2Hacettepe University Faculty of Medicine Cancer Institute, Basic Oncology, Ankara, Turkey
3Hacettepe University Faculty of Medicine, Division of Hematology, Ankara, Turkey

Chronic myeloid leukemia (CML) is genetically characterized by the presence of the reciprocal translocation t(9;22) with the formation of Philadelphia (Ph) chromosome. Sometimes, the Ph translocation is generated by variant rearrangements. The prognostic impact of the variant translocations is still controversial. Among the 180 patients with Ph-positive CML who were treated in Hacettepe University Faculty of Medicine Division of Hematology, variant translocations were detected, and retrospectively clinical and prognostic features were described. Also we performed a comprehensive literature review on the prognosis of such variant cases before and after tyrosine kinase inhibitor era. Five patients (2.7%) had variant Ph chromosomes, involved in the rearrangements were chromosomes 2 (2 cases), 11, 14 and 15. Patients were treated with imatinib or dasatinib. All patients reached a stable major molecular response suggesting a prognosis not worse than standard translocation individuals. Our present data were compatible with the data of previous studies indicating no difference in the prognosis between standard and variant translocations in tyrosine kinase inhibitors era of CML.

Keywords: Chronic myeloid leukemia, Variant Philadelphia, Tyrosine kinase inhibitors, Prognosis


Kronik Myeloid Lösemide Varyant Philadelphia Translokasyonlarının Klinik Açıdan Etkisi

Damla Eyüpoğlu1, Süreyya Bozkurt2, İbrahim Haznedaroğlu3, Yahya Büyükaşık3, Deniz Güven1
1Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Internal Medicine, Ankara, Turkey
2Hacettepe University Faculty of Medicine Cancer Institute, Basic Oncology, Ankara, Turkey
3Hacettepe University Faculty of Medicine, Division of Hematology, Ankara, Turkey

Kronik myeloid lösemi (KML) Philadelphia (Ph) kromozomu olarak anılan t(9;22) resiprokal translokasyonuyla karakterize bir hastalıktır. Bazen Ph kromozomu varyant rearranjmanlarla ortaya çıkabilir. Varyant translokasyonların prognostik etkisi halen tartışmalıdır. Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Hematoloji Kliniği’nde tedavi edilen 180 KML hastasından tanı anında varyant translokasyon taşıyanlar tespit edildi, klinik ve prognostik özellikleri retrospektif olarak incelendi. Ayrıca varyant olgularda tirozin kinaz inhibitörleri dönemi öncesi ve sonrasındaki prognoz üzerine geniş bir literatür taraması yapıldı. Hastalardan 5’i (%2,7) tanı anında 2. (2 olgu), 11., 14. veya 15. kromozom rearranjmanlarını içeren varyant Ph taşımaktaydı. Hastalar imatinib veya dasatinib ile tedavi edildi. Hastaların tümünde stabil bir majör moleküler yanıt elde edilmesi standart translokasyona göre daha kötü bir prognoza sahip olmadığını telkin etmektedir. Mevcut verilerimiz, daha önce yapılmış, tirozin kinaz inhibitörleri döneminde standart ve varyant translokasyonlar arasında prognoz açısından farklılık belirtmeyen çalışmalarla uyumluluk göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Kronik myeloid lösemi, Varyant Philadelphia, Tirozin kinaz inhibitörleri, Prognoz


Damla Eyüpoğlu, Süreyya Bozkurt, İbrahim Haznedaroğlu, Yahya Büyükaşık, Deniz Güven. The Impact of Variant Philadelphia Chromosome Translocations on the Clinical Course of Chronic Myeloid Leukemia. Turk J Hematol. 2016; 33(1): 60-65

Corresponding Author: Damla Eyüpoğlu, Türkiye


TOOLS
Full Text PDF
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


 



Impact Factor (2016) = 0.686