ISSN: 1300-7777 E-ISSN: 1308-5263
The Effect of FcγRIIIA Gene Polymorphism on the Treatment of Diffuse Large B-cell Non-Hodgkin Lymphoma: A Multicenter Prospective Observational Study [Turk J Hematol]
Turk J Hematol. 2015; 32(2): 152-157 | DOI: 10.4274/Tjh.2013.0367  

The Effect of FcγRIIIA Gene Polymorphism on the Treatment of Diffuse Large B-cell Non-Hodgkin Lymphoma: A Multicenter Prospective Observational Study

Nurhilal Büyükkurt1, Mehmet Ali Özcan2, Ülkü Ergene3, Bahriye Payzın4, Sunay Tunalı2, Fatih Demirkan2, Hayri Özsan2, Özden Pişkin2, Bülent Ündar2
1Başkent University Faculty of Medicine, Adana Education and Research Centre, Clinic of Hematology, Adana, Turkey
2Dokuz Eylül University Faculty of Medicine, Department of Hematology, İzmir, Turkey
3Celal Bayar University Faculty of Medicine, Department of Hematology, Manisa, Turkey
4Atatürk Training and Research Hospital, Clinic of Hematology, İzmir, Turkey

INTRODUCTION: The curative treatment approach for diffuse large B-cell lymphoma (DLBCL) is controversial even in the rituximab (R) era. The aim of this study was to examine the FcγRIIIA gene polymorphism distribution of DLBCL patients who had been treated with R-CHOP (cyclophosphamide, doxorubicin, vincristine, and prednisone) chemotherapy. Furthermore, we investigated the impact of FcγRIIIA gene polymorphism on the overall response rate (ORR) and overall survival (OS).
METHODS: Patients from 3 centers in the Aegean region of Turkey who had newly diagnosed CD20-positive DLBCL were enrolled in the study. The single nucleotide polymorphisms of the FcγRIIIA gene were analyzed by real time-PCR. The response to treatment was determined in the middle and at the end of the protocol. During 2 years of follow-up, the patients were clinically and radiologically evaluated for disease status every 3 months.
RESULTS: Thirty-six patients were included in the study and the distributions of F/F, V/F, and V/V types of alleles of FcγRIIIA were 25%, 50%, and 25%, respectively. Twenty-seven patients were considered as evaluable according to ORR and OS. The patients’ ORR was 87.5%, 100%, and 50% in the F/F, V/F, and V/V allele groups, respectively. We did not establish any statistically significant differences among the 3 alleles groups in respect to ORR (p=0.93). The OS within 2 years in the F/F, V/F, and V/V allele groups was 62.5%, 100%, and 100%, respectively. The OS in the F/F allele group was found to be lower than in the other 2 allele groups (p=0.01).
DISCUSSION AND CONCLUSION: The distribution of gene polymorphisms in our study group was similar to those of previous studies. While ORR was similar between the groups, our results highlight a lower OS in F/F patients ompared to other allele groups of FcγRIIIA.

Keywords: Fcγ, RIIIA, Diffuse large B-cell lymphoma, Rituximab


FcγRIIIA Gen Polimorfizminin Diffüz Büyük B Hücreli Non-Hodgkin Lenfoma Tedavisine Etkisi: Çok Merkezli Prospektif Gözlemsel Çalışma

Nurhilal Büyükkurt1, Mehmet Ali Özcan2, Ülkü Ergene3, Bahriye Payzın4, Sunay Tunalı2, Fatih Demirkan2, Hayri Özsan2, Özden Pişkin2, Bülent Ündar2
1Başkent University Faculty of Medicine, Adana Education and Research Centre, Clinic of Hematology, Adana, Turkey
2Dokuz Eylül University Faculty of Medicine, Department of Hematology, İzmir, Turkey
3Celal Bayar University Faculty of Medicine, Department of Hematology, Manisa, Turkey
4Atatürk Training and Research Hospital, Clinic of Hematology, İzmir, Turkey

GİRİŞ ve AMAÇ: Diffüz büyük B hücreli non-Hodgkin lenfomada (DLBCL) kür sağlayıcı tedavi yaklaşımı rituximab çağında olmamıza rağmen tartışmalı bir konudur. Bu çalışmanın amacı R-CHOP (siklofosfamid, doksorubisin, vinkristin ve prednizon) rejimi alan DLBCL hastalarında FcγRIIIA gen polimorfizminin dağılımını incelemekti. Ayrıca FcγRIIIA gen polimorfizminin tüm yanıt oranları (ORR) ve tüm yaşam (OS) üzerine olan etkisini araştırmaktı.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Türkiye’nin Ege Bölgesi’ndeki üç merkezden yeni tanı almış CD-20 pozitif DLBCL hastaları çalışmaya dahil edildi. FcγRIIIA’daki tek gen polimorfizmi gerçek zamanlı-PCR ile incelendi. Tedaviye yanıt, planlanmış olan protokolün ortasında ve sonunda değerlendirildi. İki yıllık takip süresince her üç ayda bir hastalığın hem klinik, hem de radyolojik durumu ele alındı.
BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen 36 hastada, FcγRIIIA’nın F/F, V/F ve V/V alellerinin dağılımı sırasıyla %25, %50 ve %25’ti. ORR ve OS verilerine göre 27 hasta değerlendirilebilir olarak kabul edildi. Hastaların ORR değerleri F/F, V/F ve V/V alel gruplarına göre sırasıyla %87,5; %100 ve %50 olarak hesaplandı. Hastaların ORR değerleri açısından üç alel grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,93). F/F, V/F ve V/V gruplarında iki yıllık OS %62,5, %100 ve %100 bulundu. F/F alel grubunun OS’si diğer iki alel grubundakinden daha düşük bulunmuştur (p=0,01).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Gen polimorfizmi dağılımı sonuçlarımız önceki çalışmalarda bulunanlarla benzerdir. Gruplar arasında ORR değerleri arasında fark yokken, sonuçlarımız F/F hastalarının FcγRIIIA’nın diğer allel gruplarına göre daha kısa bir OS değerine sahip olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler: Fcγ, RIIIA, Diffüz büyük B hücreli lenfoma, Rituksimab


Nurhilal Büyükkurt, Mehmet Ali Özcan, Ülkü Ergene, Bahriye Payzın, Sunay Tunalı, Fatih Demirkan, Hayri Özsan, Özden Pişkin, Bülent Ündar. The Effect of FcγRIIIA Gene Polymorphism on the Treatment of Diffuse Large B-cell Non-Hodgkin Lymphoma: A Multicenter Prospective Observational Study. Turk J Hematol. 2015; 32(2): 152-157

Corresponding Author: Nurhilal Büyükkurt, Türkiye


TOOLS
Full Text PDF
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


 



Impact Factor (2016) = 0.686