ISSN: 1300-7777 E-ISSN: 1308-5263
Hyperuricemia and tumor lysis syndrome in children with non-Hodgkin’s lymphoma and acute lymphoblastic leukemia [Turk J Hematol]
Turk J Hematol. 2011; 28(1): 52-59 | DOI: 10.5152/tjh.2011.06  

Hyperuricemia and tumor lysis syndrome in children with non-Hodgkin’s lymphoma and acute lymphoblastic leukemia

Betül Sevinir1, Metin Demirkaya1, Birol Baytan2, Adalet Meral Güneş2
1Department Of Pediatric Oncology, Medical Faculty, Uludağ University, Bursa, Turkey
2Department Of Pediatric Hematology, Medical Faculty, Uludağ University, Bursa, Turkey

OBJECTIVE: This study aimed to examine the incidence, clinical characteristics, and outcome of hyperuricemia and tumor lysis syndrome (TLS) in children with non-Hodgkin’s lymphoma (NHL) and acute lymphoblastic leukemia (ALL).
METHODS: This retrospective study included data from 327 patients (113 NHL and 214 ALL).
RESULTS: Hyperuricemia occurred in 26.5% and 12.6% of the patients with NHL and ALL, respectively. The corresponding figures for TLS were 15.9% and 0.47% (p=0.001). All hyperuricemic NHL patients had advanced disease and renal involvement was present in 53%. All hyperuricemic ALL patients had a leukocyte count >50,000 mm3 at the time of diagnosis. Among the hyperuricemic NHL and ALL patients, 96.6% and 66.6% had LDH ≥500 UI/L, respectively. Treatment consisted of hydration and allopurinol; none of the patients received urate oxidase. Among the patients that developed TLS, 26.3% had laboratory TLS, 42.1% had grade I or II TLS, and 31.6% had grade III or IV TLS. Uric acid levels returned to normal after a mean period of 3.5±2.5 and 3.05±0.8 d in NHL and ALL groups, respectively. In all, 7% of the patients with hyperuricemia required hemodialysis. None of the patients died.
CONCLUSION: In this series the factors associated with a high-risk for TLS were renal involvement in NHL and high leucocyte count in ALL. Management with allopurinol and hydration was effective in this group of patients with high tumor burden.

Keywords: Non-Hodgkin’s lymphoma, leukemia, tumor lysis syndrome, hyperuricemia, children


Non-Hodgkin lenfoma ve akut lenfoblastik lösemili çocuklarda hiperürisemi ve tümör lizis sendromu

Betül Sevinir1, Metin Demirkaya1, Birol Baytan2, Adalet Meral Güneş2
1Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Onkolojisi Bilim Dalı, Bursa
2Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Hematolojisi Bilim Dalı, Bursa

AMAÇ: Çalışmanın amacı NHL ve ALL’li çocuklarda hiperürisemi ve TLS sıklığını, klinik özellikleri ve sonuçlarını tanımlamaktır.
YÖNTEMLER: Bu retrospektif çalışmada 113 NHL ve 214 ALL’li toplam 327 hastanın verileri değerlendirildi.
BULGULAR: NHL olgularının %26.5’inde, ALL olgularının %12.6’sında hiperürisemi görüldü. TLS insidansı NHL ve ALL gruplarında %15.9 ve %0.47 bulundu (p=0.001). Hiperürisemi görülen NHL olgularının tümü ileri evrede olup, %53’ünde renal tutulum vardı. Tüm hiperürisemili ALL olgularında tanıda lökosit sayımı 50.000/mm3’den yüksekti. Hiperürisemik NHL grubunun %96.6’sında, ALL grubunun %66.6’sında LDH ≥500 UI/L idi. Tedavide hidrasyon ve allopürinol uygulandı, ürat oksidaz verilen hasta olmadı. TLS gelişen olguların %26.3’ünde laboratuvar TLS, %42,1’inde grade I ve grade II TLS, %31.6’sında grade III ve IV TLS saptandı. Ürik asit düzeyleri NHL ve ALL hastalarında ortalama 3.5±2.5 ve 3.05±0.8 günde normale döndü. Hiperürisemili hastaların %7’sinde hemodiyaliz gerekti. Mortalite olmadı.
SONUÇ: Bu seride en yüksek TLS riski renal tutulumu olan NHL olgularında saptandı. Allopürinol ve hidrasyonun tümör yükü yüksek olan bu grupta etkili olduğu gözlendi.

Anahtar Kelimeler: Non-Hodgkin lenfoma, lösemi, tümör lizis sendromu, hiperürisemi, çocuklar


Betül Sevinir, Metin Demirkaya, Birol Baytan, Adalet Meral Güneş. Hyperuricemia and tumor lysis syndrome in children with non-Hodgkin’s lymphoma and acute lymphoblastic leukemia. Turk J Hematol. 2011; 28(1): 52-59

Corresponding Author: Betül Sevinir, Türkiye


TOOLS
Full Text PDF
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


 



Impact Factor (2016) = 0.686