The Prognosis of Adult Burkitt’s Cell Leukemia in Real-Life Clinical Practice [Turk J Hematol]
Turk J Hematol. 2016; 33(4): 281-285 | DOI: 10.4274/tjh.2015.0088  

The Prognosis of Adult Burkitt’s Cell Leukemia in Real-Life Clinical Practice

Ümit Yavuz Malkan1, Gürsel Güneş1, Hakan Göker1, İbrahim C. Haznedaroğlu1, Kadir Acar2, Eylem Eliaçık1, Sezgin Etgül1, Tuncay Aslan1, Seda Balaban1, Haluk Demiroğlu1, Osman İ. Özcebe1, Nilgün Sayınalp1, Salih Aksu1, Yahya Büyükaşık1
1Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Hematology, Ankara, Turkey
2Gazi University Faculty of Medicine, Department of Hematology, Ankara, Turkey

Objective: Many studies reported an improved prognosis in patients with Burkitt’s lymphoma obviating the need of stem cell transplantation. However, prognosis of the advanced disease [i.e. Burkitt’s cell leukemia (BCL)] has not been reported with current treatment modalities except for a few prospective trials. The aim of this study is to compare the prognoses of BCL patients with similarly treated and nontransplanted patients with other types of acute lymphoblastic leukemia (ALL) and with ALL patients that underwent
allogeneic stem cell transplantation (ASCT) in their first remissions.
Materials and Methods: In this retrospective analysis, BCL patients aged between 16 and 63 who were admitted between 2000 and 2014 to the hospitals of Hacettepe or Gazi University and were treated with intensive therapies aimed at cure were included. All ALL patients who were treated with a similar protocol not including transplantation during the same period (NT-ALL group) and all ALL patients who underwent ASCT in the first complete remission during the same period (T-ALL group) served as control groups.
Results: The central nervous system or extramedullary involvement rates, lactate dehydrogenase levels, and white blood cell counts at diagnosis were higher in the BCL group than the NT-ALL group and these differences were significant. BCL patients had disease-free survival (DFS) durations comparable with the T-ALL cohort but NTALL patients had significantly shorter DFS durations. Both cumulative relapse incidence and cumulative nonrelapse mortality were higher in NT-ALL patients compared to the T-ALL group and BCL patients.
Conclusion: DFS in BCL patients treated with a widely accepted modern regimen, R-HyperCVAD, is comparable to results in other ALL patients receiving allogeneic transplantation. Our results are in agreement with a few prospective noncomparative studies suggesting no further need for stem cell transplantation in BCL.

Keywords: Burkitt’s cell leukemia, Prognosis


Erişkin Burkitt Hücreli Löseminin Klinik Pratikteki Seyri

Ümit Yavuz Malkan1, Gürsel Güneş1, Hakan Göker1, İbrahim C. Haznedaroğlu1, Kadir Acar2, Eylem Eliaçık1, Sezgin Etgül1, Tuncay Aslan1, Seda Balaban1, Haluk Demiroğlu1, Osman İ. Özcebe1, Nilgün Sayınalp1, Salih Aksu1, Yahya Büyükaşık1
1Hacettepe University Faculty of Medicine, Department of Hematology, Ankara, Turkey
2Gazi University Faculty of Medicine, Department of Hematology, Ankara, Turkey

Amaç: Yapılan birçok çalışmada Burkitt lenfomanın seyrinin düzeldiği, hatta kemik iliği nakli ihtiyacının ortadan kalktığı ileri sürülmektedir. Ancak birkaç ileriye dönük çalışma haricinde, güncel tedavi yöntemleri altında hastalığın lösemik formunun seyri hakkında araştırma yapılmamıştır. Bu çalışmanın amacı Burkitt hücreli lösemi (BHL) hastalarının klinik seyrinin, benzer tedavi alan ve transplantasyon uygulanmayan diğer akut lenfoblastik lösemi (ALL) hastaları ve ilk remisyonlarında allojenik kök hücre nakli (AKHN) uygulanan ALL hastalarıyla kıyaslanmasıdır.
Gereç ve Yöntem: Geriye dönük olarak tasarlanan bu çalışmaya yaşları 16 ile 63 arasında değişen, 2000 ile 2014 yılları arasında Hacettepe ve Gazi Üniversitesi Hastaneleri’ne başvurup kür amacıyla intensif tedavi verilen BHL hastaları alınmıştır. Transplantasyon haricinde benzer tedavi protokolüyle tedavi edilen tüm ALL hastaları (NT-ALL) ve aynı dönemde ilk tam remisyonlarında AKHN uygulanan hastalar (T-ALL) kontrol grupları olarak çalışmaya alınmışlardır.
Bulgular: Santral sinir sistemi ya da ekstra medüller tutulum hızları, tanı anındaki laktat dehidrogenaz düzeyleri ve beyaz küre sayısı BHL hastalarında NT-ALL hastalarına göre istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde daha yüksekti. BHL hastaları T-ALL hastalarıyla benzer hastalıksız sağkalım (HS) süresine sahip olmakla beraber, NTALL hastalarında HS süresi önemli oranda azalmıştı. Kümülatif nüks insidansı ve kümülatif nüks dışı ölümler NT-ALL hastalarında T-ALL ve BHL hastalarında kıyasla daha fazlaydı.
Sonuç: Sonuç olarak, geniş kabul gören modern bir rejim olan R-HyperCVAD ile tedavi edilen BHL hastalarında HS süresi allojenik transplantasyon uygulanmış diğer ALL hastaları ile benzer bulundu. Bizim çalışmamızın sonuçları, literatürde ileri dönük dizayn edilmiş ancak kontrol grupları ile karşılaştırma olmadan yapılmış ve BHL’de transplantasyon gerekmediğini öne süren az sayıdaki çalışma ile örtüşmektedir.

Anahtar Kelimeler: Burkitt hücreli lösemi, Prognoz


Ümit Yavuz Malkan, Gürsel Güneş, Hakan Göker, İbrahim C. Haznedaroğlu, Kadir Acar, Eylem Eliaçık, Sezgin Etgül, Tuncay Aslan, Seda Balaban, Haluk Demiroğlu, Osman İ. Özcebe, Nilgün Sayınalp, Salih Aksu, Yahya Büyükaşık. The Prognosis of Adult Burkitt’s Cell Leukemia in Real-Life Clinical Practice. Turk J Hematol. 2016; 33(4): 281-285

Corresponding Author: Ümit Yavuz Malkan, Türkiye


TOOLS
Full Text PDF (English)
Print
Download citation
RIS
EndNote
BibTex
Medlars
Procite
Reference Manager
Share with email
Share
Send email to author

Similar articles
PubMed
Google Scholar


 



Impact Factor (2015) = 0.827